Şehirlerarası bisiklet yolculuklarına kaldığım yerden devam. Dün Bandırma – Karacabey yolunu gidiş dönüş, kazasız belasız tamamladım. Böylece 69 km olan rekorumu 83 km’ye yükselttim. Yolculuk toplam 6 saat sürdü. 12:16′da Bandırma’dan çıktım, 15:06′da Karacabey’e vardım; 16:42′de Karacabey’den çıktım, 20:00′da Bandırma’ya vardım. Sonuç: 33 derecelik havada yol boyunca güneşin tam tepemde olmasından dolayı kollarımın ön cephesinde, yanaklarımda ve ensemde güneş yanıkları, birkaç saatlik şiddetli yorgunluk ama bunlara rağmen macera dolu eğlenceli bir yolculuk.

Şimdiye kadar onlarca kez otobüsle üzerinden geçtiğim yolları kendi çabalarımla katetmek inanılmaz zevkliydi. Yol kenarındaki benzincilerden su takviyeleri yaparak Karacabey’e ulaştığımda şehrin  girişindeki Allah’ın evinde yarım saat kadar dinlendim. Ardından şehir merkezine gittim. BİM insanı olduğumdan sezgilerimi kullanarak BİM’i bulmakta hiç zorlanmadım. Bir ekmek, fındık ezmesi, barbunya pilaki, parmak sucuk, profiteröl, albeni, metro, ayran ve su aldım. Neyse ki fındık ezmesini bırakmışım yoksa her an mide fesatı geçirebilirdim. İki soruşta şehrin parkını buldum ve bir bankta onları yedim (Hepsini değil, yarım ekmek ve yarım sucuk kaldı).

Mazotunu doldurmuş bir otobüs misali dönüş yoluna koyuldum. Bu sefer yolculuk batıyaydı ve güneş açısını azaltmasına rağmen kollarımı eskisinden daha fazla yakıyordu. Üstelik bir hayli yorulmuştum ama gideceğim yer (Bandırma) daha alçakta olduğundan yola devam edebildim. Üç saatlik bir dönüş yolculuğundan sonra Bandırma topraklarına ayak bastım. Yorgunum ve mutluyum…

Ah neredeyse unutuyordum, yolda bana eşlik eden şu şarkılara selam ve teşekkür ederim. İçimden Şehirler Geçiyor, Comandante Che Guevara, Kimse Bilmez, Lavinya.