Sınavın Öncesi
İddia ediyorum; 2009 KPSS, hayatımda girdiğim sayısız sınav arasında hazırlığına en çok para (22 TL) harcadığım ikinci sınav (birincisi ÖSS tabiki). Enikonu gittim, 9 deneme sınavı içeren bir kitap aldım, 7’sini çözdüm. Puanlar 85-88 arasında seyrediyordu, geçen sene girdiğimde ise 86 almıştım. Adam akıllı bir yere girebilmek içinse 89 almam gerekiyordu. Genel kütür kısmından, özellikle vatandaşlık ve anayasa ilgili yerlerden hatrı sayılır miktarda yanlışlarım vardı. Bakalım sınavda da buralardan çok yanlış yapacakmıydım yoksa bir şekilde sorular sadece bildiğim yerlerden gelecek ve genel kültürden ful mu çekecektim? Az sonra.

Ösym (yada postacı) kendini aşan bir performans sergileyerek sınava giriş kimlik kartımı iki hafta öncesinden evime ulaştırdı. Kartta okul ismi olarak Balıkesir Ticaret Meslek ve Anadolu Ticaret Meslek Lisesi, adres olarak da Kasaplar Mah. Okul Sok. yazıyordu. Buraya kadar herşey normal ama adres Bandırma/Balıkesir ile bitiyordu. Hafiften kıllandım ama adresteki çelişkinin sadece tek kelimede (Bandırma) sınırlı kalması yolumu, hayatımın en uzun süresini üzerinde geçirdiğim Balıkesir’e düşürdü. (bkz: üstteki figür)

Eskiden otobüs ortamlarında kafamı döndürdüğü için kitap okuyamazdım ama bünyem alışmış olmalı ki gidiş-dönüş 3 saatlik yolda hiç sorun çekmeden Veda okuyabildim ve bitirdim de. Şimdi konumuz olmadığından kitabı anlatmaya kalkmayayım. Zaten yermeyi övmeye tercih ettiğimden, beğendiğim kitapları pek anlatamıyorum. Zira Aşk‘ı anlatırken harika ötesi demiş susmuştum.

Yurdumdan KPSS İzlenimleri
Alt başlığı “Yurdumdan KPSS Manzaraları” koymayı çok isterdim ama sınav salonuna cep telefonlarının alınmaması gibi saçma bir uygulamaya sahip bir ülkede yaşadığımdan ve fotoğraf makineme takabileceğim pillerimi şarz edecek şarz cihazımın uzak diyarlarda kalmasından dolayı izlenimlerimi manzaraya çevirecek bir imkan bulamadım. Sunabileceğim tek manzara Gugıl Görseller’den bulduğum bir adet Ösym mektup zarfı.

Sınav yerini – Allah Gugıl Ört’te emeği geçenlerden razı olsun – elimle koymuş gibi buldum. Sınava 20 dakika vardı, okulun bahçesindeki bir pirkete oturdum. Etrafım 25-30 yaş ağırlıklı sınav insanlarıyla kaynıyordu. – Tüm genellemeler yalandır – hepsinin elinde mektup zarfı dahil sınava giriş kimlik kartı, kalem ve 500 ml su. Hiçbir zarf bir ÖSYM mektup zarfı kadar vazgeçilmez olamamıştır heralde. Heralde içindeki belgeleri en iyi koruyan gereç olduğuna inanıldığından yıllarca usanmadan taşınıyor temkinli Türk insanı modeli tarafından. Ben 5. ÖSYM sınavıma giriyorum daha yeni uygulamaya sokabildim zarfı sınav yerine getirmemeyi.

Yanımdaki sınav insanı öyle kendinden emin bir duruş sergiliyordu ki Obama’nın koltuğuna oturt ABD’yi yönetmeye başlasın, o kadar yani. Algıları o kadar açılmış ki sineklerin uçması dahil etrafta olan biten herşeyi takip edebiliyor. Buna rağmen algının birazı artıyor. Genişlettiği gözleriyle çevredeki rakiplerine adeta gözdağı veriyor, beyni için gerekli oksijeni temin edebilmek için sonuna kadar açtığı burun deliklerinden var gücüyle hava çekiyordu ciğerlerine. İşte gizlice de olsa fotoğrafını en çok çekmek istediğim şey bu koçyiğitti.

Sınav ve Sonrası
İngilizce kısmı dahil 3 saatlik bir sınavın ardından tüm stresimi atarak memleketime döndüm. Beklediğim mucize gerçekleşmedi ve 10 vatandaşlık sorusundan 7 yanlış 1 boşum çıktı. 0.25 net, buna da şükürdü İnşallah diğerlerinden kurtarırım.