Şu koskoca ömrümde çizgilisinden çizgisine çeşit çeşit kağıtla iş yaptım. Ama hiçbiri benim üstümde kareli kağıdın bıraktığı etkiyi bırakamadı. Kareli kağıtta bir düzen var. Üstüne yazı da yazılır, resim de çizilir. Resim çizgisiz kağıda da çizilir ama karelide neyi ne kadar çizdiğini bilirsin.

Kareli kağıdın kafası kurnazlığa çalışmaz. O çok düşünmez, uygular. Eni boyu birdir. Cetvelin işini bile görür. Her zaman doğru bilgiyi verir, yanıltıcı değildir. Hatta bilinçaltımı biraz deşince gördüm ki sayısalı severek seçmemin nedeni de kareli kağıtmış.

Masaüstümü kareli kağıt yaparak uzun süre sonra kareli kağıda iade-i itibar yaptım. Paint’te hazırladığım şu ufacık resmi “masaüstü arkaplanı olarak ayarla” ve “döşe” yapınca masaüstü bildiğin kareli kağıt oluyor. Varsa özleyen buyursun denesin.

Blog Teması Hafiften Değişti

Hatırladığınız üzere bloğun içerik yerinin arkaplan resmi; üstüne birşeyler dökülmüş, gri çizgili kağıt idi. Lekeleri kaldırdım ve çizgi rengini ilkokul defterlerindeki orjinal çizgi rengiyle değiştirdim. Satırların birbirinden uzaklığını biraz arttırdım. Pek kullanılmayacağından emin olsam da yazıları sosyal paylaşım sitelerinde paylaşma aparatı ekledim [Maksat teknolojiyi takip olsun]. Ve son olarak da Obama’nın twitter sayfaındaki gibi arkaplana surat efekti ekledim. Kabul ediyorum canım çok çekti, özentiyim işte.

PS: Bütün yazı boyunca kareli kağıdı öv, sonra arkaplanı çizgili kağıt yap diyenleri duyar gibiyim. Valla sonuna kadar haklısınız

Sonradan Gelen Edit: PS iptal!