1- Google Translate hizmetinde Türkçe’yi sabırsızlıkla bekleyen ve çıktığını duyunca çok sevinen ben, ilk denediğim cümleyle hayal kırıklığına uğradım. “Daha Davos’a gelmem” yazdım, “I come to Davos again” dedi. Google! Bu musun yani? “Daha Google Translate’e girmem!”
2- Elimde, Uykusuz Dergisi editörlerinin benim fakirhanemi takip ettiklerine dair kuvvetli bir delil var. Zira geçen enstantane paketi beşinci maddede yakındığım olaya tam o hafta çözüm buldular. İki haftadır derginin ortasındaki iki sayfa birbirinden ayrık. Sessizlerin sesi, kimsesizlerin kimsesi olmaya devam edeceğiz…
3- Geçende Mor ve Ötesi’nin “İddia” isimli video klibine rastgeldim televizyonda. Pikselleri belli olan, çocukluğumun bilgisayar oyunları tarzında bir klipti, eskiden gözümde hiç değeri olmayan bir grupla anında kendimi özleştiriverdim.
4- İskelede kalkmak üzere olan şehir hatları vapuruna  koşarken kapı kapanmadan hemen önce geçebilmek, ardından gelen zafer kazanmışlık ve rehavet hissi… İşte bu his,  bu mutluluk ender bulunur bu fani dünyada.
5- Hiç hoşlaşmadığım bir davranış varsa, o da ilk tanışmadaki abartılmış şirinliktir. Yanlış anlaşılmaya, güleryüzlülük veya iyi niyetten değil, abartılmışından bahsediyorum. Çünkü tespitlerime göre bu abartılmış şirinlik ilk tanışmadan öteye gitmiyor.
6- Kötünün iyisi (ehven-i şer) olayların insanı sevindirmesi ne kazar da tezat. Bir partici (siyasi parti seçim hazırlıklarıyla uğraşan) gördüm, ıslanınca mürekkebi dağılmayan bayrak aldığı için yağmurun yağmasına hiç yağmamasından daha çok seviniyordu.
7- Yakın bir zamana kadar tembeldim ve “Herkes yaşadığını savunur” (© isidat) vecizesi gereği tembelliği savunuyordum. Şimdi biraz çalışıyor gibiyim ve tembelliğin aslında iyi birşey olmadığını anladım. Çünkü çalışırken haftanın o bir günlük tatili, tembelken sözde tatil geçirilen yedi günden çok daha değerli. İnanmayan varsa denesin, görsün.
8- Bir “Mehmet Yılmaz”, bir “Ali Öztürk” olsam anlarım da, resmen Vefa Boza’nın “İbrahim Sedat” diye bir bozası var. Türkiye’de benden başka “İbrahim Sidat” yok buna karşılık tek joker harfle ismimin aynısı olan ve gayet yaygın bir boza markası var.
9- Seçim öncesinde partilerin sokakları, meydanları niye bayraklarla donattığını yoğun araştırmalarım sonucu buldum. Parti diyor ki: “Ey halk, ben bu mahalleyi bayraklarla donatabilecek kadar muktedirim. Bak PHP partisinin var mı hiç bayrağı? Yok. Çünkü bu mahallede onun sözü geçemez. Bu yüzden gelin oyunuzu bana verin!”
10- Bundan 15 sene öncesinde (en azından Türkiye’de) şimdinin vazgeçilmezi olan cep telefonu denen şeyi kullanmıyorduk. Var mı bundan daha büyük enstantane?