Dünya işlerine kendimi fazlaca kaptırdığımdan dolayı çok uzun bir süredir (dile kolay bir ay olmuş) yazamadım. Halen yaşıyorum Allah’a şükür:) Yazasım da geldi bazen, o ihtiyacı hissettiğim zamanlar oldu ama “O kadar zamandır yazmadım, başlamak için megasonik bir yazı yazmalıyım” diye düşündüm. Sonra vazgeçtim, “megasonik yazı kim sen kim” dedim ve bir şekilde bir yazıyla başlayayım dedim.

Aslında “bi şekilde” lafını hiç sevmem. Bu laf bir “bence”, “öyle yada böyle”, “nasılsa”, “valla ben anlamam”, “galiba” gibi pis bir sözdür, hatta içlerindeki en pisidir. Çünkü “bi şekilde” sözünü kullanan insan cimridir. Bir şeyi yapacağını söyler ama ne şekilde yapacağını söylemez. Ya ne şekilde yapacağını paylaşmak istemez ya da (büyük ihtimalle) ne şekilde yapacağını kendisi de bilmez. Ama olsun, “bir şekilde” diyeni severim yine de.

Evet, sırf bir şeyler yazmak için kendimi bitirdiğimin farkındayım. Bir süredir bloğuna neden yazmadığını belirtme ihtiyacı duyanların bu tip yazılarını okurken çok sıkılırdım, içimden “banane neden yazmadığından” diye geçirirdim ve daha fazla tahammül edemeyip sekmesinin x’ine darbeyi indirirdim. Yazı bitmeden x’i yemek istemediğimden acilen bitiriyorum, bitti. İyi x’ler…